Devinim – Burak Ertürk

Ağıt yakarken deliliğin dağlarında
Kamil oldu Pir’i divanında
Zaptı ziyan oldu şuur, sathı müdafa
Söylenir oldu nefs-i fukara

Bitap düştüm arşa karşın
Cürret ettim isyana, ruhum aşkın
Sesimi duyar mı içimdeki kafir?
Değdirmez mahremine belki de bakir
Aynı yolun yolcusu, daimi misafir
Yoksul olsa da fikri baki

Tanınmaz hudutu, gözlerden ırak
Kendi ülkesinde aciz bir çırak
Kırağı düşmüş bağına, dön de bir bak
Bereket ektiğin bu toprak
Saçları ağırmış yaşlı bir bunak

Ancak kendi kılıcım yaralar beni
Fikri bir mensup, fahri bir cani
Arşınlar dururum ama neden daima ileri?
Yoksa vardığım yer de mi beşeri?
Biat ederiz beyaza karşın
Örteriz ayıbımızı, buluruz taşkın
Fayda etmez aşındırdığın yılların
Suskun kalır şekilsiz kıvrımın
Harlayın ateşi, nihai kararım
Sonlansın kendi şekilsiz yarım

Canımı yakıyor hakikatin özü
Riyakar bedenin iradesiz sözü
Kaldırın beni, vaktim fani
Baksam bile gözlerim mani
Vecd ederim akıbetim belli
Fikri mevcudiyetim aşınmaya tabii

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s